Ο κεντρικός τραπεζίτης της χώρας, Γιάννης Στουρνάρας επέλεξε να δώσει συνέντευξη σε ένα διαδικτυακό μέσο γνωστό για τις διασυνδέσεις του με την ΝΔ. Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα σε αυτή την υπόθεση δεν είναι ότι ένας θεσμικός παράγοντας επιλέγει να εμφανιστεί και να νομιμοποιήσει ένα μέσο που κάνει απροκάλυπτα, ίσως ακόμα και περήφανα, προπαγάνδα υπέρ της κυβέρνησης. Το πρόβλημα είναι ότι ο Στουρνάρας, ένας αποτυχημένος προφήτης της ελληνικής οικονομίας, κατέχει μια τόσο νευραλγική θέση όπως αυτή του κεντρικού τραπεζίτη. Με πολιτικές και μιντιακές πλάτες, ο Στουρνάρας βρίσκεται τα τελευταία σαράντα χρόνια σε δημόσιες θέσεις, έχοντας στο παλμαρέ του αποτυχίες που θα κατέστρεφαν την καριέρα οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου. Προφανώς η χρησιμότητά του υπερνικά την ανικανότητά του, ή μάλλον, εξαιτίας της τελευταίας αυξάνεται η πρώτη για το πολιτικό σύστημα. Η πρώτη του εμφάνιση σε δημόσιο πόστο ήταν το 1986, όταν ανέλαβε για τρία χρόνια ειδικός σύμβουλος του υπ...
Το αν η Λινού έχει κάνει παρατυπίες θα το εξετάσουν ειδικότεροι από εμένα. Το κύριο, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι αν έχει εκπληρώσει τα παραδοτέα όπως προβλέπονται στις συμβάσεις, αν ναι τότε πόσο κόστισαν σε σχέση με παρόμοιες συμβάσεις κι αν έγινε παρατυπία στην επιλογή, με απευθείας αναθέσεις κπλ. Από αυτή την ιστορία όμως προκύπτει και ένα βαθύ πολιτικό ζήτημα για το ΣΡΖ. Αν η Λινού έχει παρατυπήσει, δε θα πρεπε να το ξέρουν αυτοί που την επέλεξαν ως υποψήφια βουλεύτρια; Αν δεν, δεν κάνουν για τη δουλειά, αν ναι τότε μιλάμε για ακραίο τυχοδιωκτισμό. Χωρίς να αποκλείω την... χαρακτηριστική κωφότητα, νομίζω ότι η δεύτερη περίπτωση είναι πιο πιθανή, μιας και "κουμπώνει" με τη στάση του σρζ από τη στιγμή που έκανε κυβερνητική στροφή. Τον ίδιο τυχοδιωκτισμό αναδίδει κι η εμμονή του αλογοψέκα γρόθου με τη Λινού, της οποίας το ποιόν το ανακάλυψε μόνο αφότου διεγράφη από την ΚΟ ΣΡΖ (φυσικά και του φταίει η Λινού κι όχι η άξεστη συμπεριφορά του). Είναι δυνατόν; Φυσικά και όχι...