Caso pensato

   Μετανοειτε χριστιανοί! Τι ψυχή θα παραδώσετε; Αν δεν ήσασταν καλά παιδιά, ο βελζεβουλης θα σας πηρουνιζει, χασκογελώντας, τα πισινά στον αιώνα τον άπαντα. Εκτός κι αν έχετε πάρει τα μέτρα σας. Όπως εκείνη η γιαγιά στη Σάμο (αν θυμάμαι καλά, είμαι μακριά από τη βιβλιοθήκη μου, δεν μπορώ να επιβεβαιωσω) που, σύμφωνα με τον Τσιφορο στην Ελληνική Μυθολογία (αν θυμάμαι καλά, ξανά), άναβε ένα καντηλακι στον άγγελο κι ένα στο διάβολο, γιατί ποτέ δεν μπορείς να είσαι απολύτως σίγουρος σε ποιον παραλήπτη θα καταλήξει η ψυχούλα σου. Καλό είναι να χεις άκρες παντού. :Ρ  Αυτή η διπολικοτητα με ξενιζε πάντα. Φως-σκότος, καλό-κακό, άγγελος-διάβολος κπλ. Κι εσύ να ΠΡΕΠΕΙ να επιλέξεις οπωσδήποτε ένα απ' τα δύο, και να επιλέξεις σωστά, ε; Δε θες να είσαι στη λάθος πλευρά, έτσι δεν είναι; Τετοιου είδους διλήμματα τα θέτει η εξουσία σε μια προσπάθεια προσέγγισης οπαδών, για τη νομιμοποίησή της. Άλλοι δρόμοι καταδικάζονται ως αιρετικοί, γραφικοι. Η θρησκεία είναι και αυτή ένα τέτοιο κα...

Το παρακάτω είναι απόσπασμα από το προλογικό σημείωμα των Μπουκάλα - Μοσχονά που επιμελήθηκαν την έκδοση των πρακτικών του διήμερου συνεδρίου « Δημοσιογραφία και Γλώσσα » που έλαβε χώρα πριν από 19 χρόνια, ακριβώς στη μέρα, με πρωτοβουλία του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ. Διεγίγνωσκαν οι επαΐοντες της εποχής και τότε μια κρίση στο λόγο, δημοσιογραφικό και γενικότερο, όπως και τώρα. Ίσως είναι στη φύση της γλώσσας να είναι μόνιμα σε κρίση, αφού είναι κάτι ζωντανό που υπόκειται στις αλλαγές -θετικές κι αρνητικές- του πολιτισμικού πλαισίου στο οποίο υπάρχει. Σίγουρα θα ακολουθήσουν κι άλλα κείμενα από το βιβλίο αυτό. Ελπίζω μόνο να μην έχουν αντίρρηση οι εισηγητές, όσοι από αυτούς είναι ακόμα εν ζωή. (Δεν έχω πάρει τη συγκατάθεσή τους, σσουςςςς!!). Αυτά. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Η «ΚΡΙΣΗ» ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ Είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη η πεποίθηση ότι ο δημοσιογραφικός λόγο...

  Με αφορμή τις ευρωεκλογές γίνεται, πάλι, πολλή συζήτηση για τα καλά της ευρωένωσης και κατ' επέκταση της ευρωζώνης. Πέρα από τα οικονομικά οφέλη (ελεύθερη μετακίνηση κεφαλαίων, ανθρώπων κπλ) το κυριότερο κοινωνικό όφελος που διαφημίζεται είναι ότι έχουμε ειρήνη εδώ και 70 κάτι χρόνια (βέβαια αυτό δεν εμποδίζει την πώληση όπλων σε τρίτες χώρες για να βομβαρδίζουν αμάχους ή την επέμβαση σε κεντροαφρικανικές χώρες για "ανθρωπιστικούς λόγους"). Κι αυτό γιατί η ένωση των χωρών σε μια υπερεθνική οντότητα εξάλειψε, υποτίθεται, τους εθνικούς ανταγωνισμούς και υπάρχει μια σύμπνοια στα συμφέροντα των απανταχού οικονομικών ελίτ. Σκέφτονται πλέον τι είναι καλό για την ήπειρο, όχι ξεχωριστά ο καθένας για την πάρτη του. Δεν είναι καινούρια αυτά, τέτοια περίπου ήταν και τα επιχειρήματα του Κουντενχόβε-Καλλέργκι στο μεσοπόλεμο βλέποντας στην ένωση την απάντηση στην άνοδο των ΗΠΑ, παλιότερα του τσάρου Αλέξανδρου Ά με το κονσέρτο της Ευρώπης, του Πέτρου του Μέγα ακόμα και του Καρλ...

  Τις τελευταίες βδομάδες σίγουρα θα έχει πάρει κάτι το μάτι ή το αυτί σας για την κρίση στην Βενεζουέλα, την ακατάσχετη ροή ρεπορτάζ για το πόσο κακός είναι ο Μαδούρο που υποστηρίζουν οι εγχώριοι κατσαπλιάδες, καθώς και τις φιλότιμες προσπάθειες του Ιάσωνα του Πιπίνη να δει τον Γκουαϊδό πρόεδρο. Αν δεν γίνει πρόεδρος ο εκλεκτός των αγορ ών και όχι μόνο , μπορεί ο καλός δημοσιογρ άφος να κάνει καμιά τρέλα, δεν παίζεις μ' αυτά τα πράγματα. Δ εν είναι σκοπός μου να αποδομήσω τη μιντιακή και πολιτική προπαγάνδα γύρω από τη Βενεζουέλα, το 'χει κάνει πολύ πιο πετυχημένα από όσο θα μπορούσα ο Άρης Χατζηστεφάνου εδώ .  Ο τίτλος λέει για την Αργεντινή, την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Λατινικής Αμερικής, η οποία δε διάγει και τις καλύτερες μέρες της. Αν και θα 'χε ενδιαφέρον να γίνει μια σύγκριση μεταξύ των δύο χωρών, εδώ θ α δούμε τι γίνεται στην πατρίδα του Μέσ σι , από τις πιο πλούσιες στον κόσμο, κάποτε. Αφορμή αυτού του μαζέματος που κάνω εδώ είναι μια αντιστοιχία κα...