Παρατηρώ από προχτές τις αντιδράσεις στα σόσιαλ μύδια σε όσα αντιφατικά είπε ο Τσιόδρας για τα παιδιά. Αυτά που είπε προέρχονται από την ενημέρωση του EC/DC (το ευρωπαϊκό AC/DC ;Ρ, σελ 10-11, εδώ. Αξίζει να αναφέρουμε ότι τουλάχιστον ένα, πιθανώς και άλλα, από τα reference papers που παρατίθενται στο κομμάτι για τα παιδιά είναι πολύ πρόσφατο και δεν είναι peer reviewed, επομένως δεν προτείνεται ως "οδηγός" για πολιτικές). Η πολύ προσεκτικά διατυπωμένη αναφορά του καθηγητή (βλ φωτό) στην παιδιατρική περίπτωση που αναφέρεται και στο παραπάνω έγγραφο ως ενδεικτική ότι τα παιδιά δεν κολλάνε μεγάλους στηρίζεται εδώ.
Αν πάτε κατευθείαν στα συμπεράσματα, θα δείτε ότι την περίπτωση αυτή με το παιδί που είχε 112 επαφές από τις οποίες δεν κόλλησε κανείς, την αναφέρουν ως ένδειξη (suggest, might) για τη μη μετάδοση, όχι ως απόδειξη.
Στην αρχή λοιπόν της πανδημίας το μόνο δεδομένο που είχαν οι επιστήμονες, σε σχέση με τα παιδιά, ήταν η χαμηλή διάδοση σε παιδιά παρόμοιων με το νέο κορονοϊό μικροβίων, όπως το ΜERS και το SARS. Επειδή όμως η επιστήμη προχωρά αργά, μέχρι να αποδείξεις, ή τουλάχιστον να έχεις αποχρώσες ενδείξεις, ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει και τώρα, φυλάς τα ρούχα σου για να 'χεις τα μισά. Γι αυτό και τότε, πριν ενάμιση μήνα, η σύσταση να μένουν τα παιδιά μακριά από τους γέρους ήταν σ' αυτή τη λογική. Ορθώς κτγμ, αλλά ποιος χέστηκε. Τώρα οι συνθήκες είναι διαφορετικές, γιατί έχουμε δεδομένα που να δείχνουν κάτι τέτοιο. Σίγουρο δεν είναι τίποτα, στα τυφλά πηγαίνουμε.
Απ' την άλλη όμως, η απόφαση για σταδιακό άνοιγμα των σχολείων είναι άλλης τάξης ζήτημα, καθώς οι προϋποθέσεις για τη εξασφάλιση της υγείας των παιδιών δεν υπάρχουν σε μεγάλο βαθμό. Οι δήμοι, παρόλη την επιπλέον βοήθεια, καλούνται πλέον να μεριμνήσουν για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων, πράγμα που προκαλεί εύλογες ανησυχίες. Πέρα, φυσικά, από το ότι τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα σ' αυτόν τον ενάμιση μήνα θα είναι μηδαμινά...
Είναι συνήθης τακτική όταν κάποιος δε σου αρέσει, για οποιοδήποτε λόγο, να θες να του βρεις ψεγάδια. Επίθεση στο κύρος του πομπού το λέγαμε στο σχολείο. Το 'χα ξαναγράψει, ας το γράψω άλλη μία: το κακό με τον Τσιόδρα δεν είναι ότι είναι κακός επιστήμων. Αν θέτε να τον ψέξετε γι αυτό, θα πέσετε έξω. Το μεμπτό σ' αυτή την περίπτωση είναι ότι προβάλλει αυτές τις υπαρκτές ενδείξεις για την πανδημία σε σχέση με τα παιδιά (που υπάρχουν από τις 23 Απριλίου) τώρα που εξυπηρετεί τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης. Το ότι θέτει δηλαδή την επιστημοσύνη του ως μέσο για την επίτευξη των επικοινωνιακών στόχων της κυβέρνησης, αυτή είναι η τρύπα στην εικόνα του.

Wellsaid
ΑπάντησηΔιαγραφή