Ψύλλοι στ' αυτιά μου μπήκανε

Του Chris Fox Payne

Γενικά, δε θέλω να είμαι κακοπροαίρετος. Αλλά ούτε και να πέφτω από το συννεφάκι μου. Έλα όμως που έρχεται η άτιμη η πραγματικότητα και σου βάζει ψύλλους στα αυτιά, απειλώντας να γκρεμίσει οποιαδήποτε εικόνα νόμιζες ότι είχες για πρόσωπα και καταστάσεις. Το λοιπόν. Έκατσα και είδα δυο φορές την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη της Γιάννας Παπαδάκου στο The Press Project. Δε θα αναφέρω όλα όσα είπε, ας καθίσει να τη δει όποιος θέλει. Θα σταθώ μόνο σε ένα σημείο το οποίο όχι μόνο με ξένισε, αλλά με έβαλε και σε υποψίες. 

Κάποια στιγμή, σχολιάζοντας την απάντηση του Ανδρέα Λοβέρδου στις αποκαλύψεις για την παραποίηση του εγγράφου του FBI που αποκαλύπτει ότι δωροδοκήθηκε, η Παπαδάκου λέει ότι δεν πιστεύει ότι ο «δωροθετικός» είχε καμία ανάμιξη στην παραποίηση αλλά -εκ των πραγμάτων- αυτός ωφελείται από την αλλοιωμένη μετάφραση. Όμως, έχουμε ένα γεγονός: η αλλοίωση αποκαλύφθηκε. Που σημαίνει ότι τώρα βρίσκεται εκτεθειμένος, αφού μέχρι τώρα χρησιμοποιούνταν το παραποιημένο έγγραφο, παρά το γεγονός ότι σε άλλες δικογραφίες χρησιμοποιούνται έγγραφα που αναγράφεται σαφώς το όνομά του, όπως υπογραμμίζει στην ανακοίνωσή του. Μέχρι τώρα, ο Λοβέρδος απολάμβανε ένα είδος άτυπης προστασίας, υποθέτω για να μην αρχίσει να κελαηδάει. Παρόλ' αυτά, αποκαλύφθηκε τώρα η αλλοίωση. Γιατί; Τι άλλαξε και δεν έγινε νωρίτερα η αποκάλυψη; Γράφεται ότι η Τουλουπάκη ήταν αυτή που έκανε την ανακάλυψη της παράλειψης στη δεύτερη μετάφραση του εγγράφου, αφού, εκ της θέσεώς της, είχε γνώση του πρωτότυπου που αναφέρονταν ονόματα και ποσά. Η δεύτερη μετάφραση διατάχθηκε τον Απρίλη του '21 από την Αλεβιζοπούλου, παρά το γεγονός ότι το έγγραφο υπήρχε μεταφρασμένο από τον Ιούνιο του 2020, όταν το έφερε ο Αγγελής στη Βουλή. Η Τουλουπάκη, παρά την άρνηση της Αλεβιζοπούλου να της παραχωρήσει τη δεύτερη μετάφραση λόγω... βιασύνης, κατάφερε και την πήρε στα χέρια της, "ενεργώντας αυτοβούλως" όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, και ζητά -δικαίως- την δίωξη όσων παρέλειψαν τα ονόματα.

Παραμένει όμως μια αντίφαση, ή έτσι την αντιλαμβάνομαι εγώ. Σαν αιτιολόγηση της καθυστέρησης της αποκάλυψης της αλλοίωσης, γίνεται λόγος στη συνέντευξη για σεβασμό στην απορρητότητα (sic) των εγγράφων. Μάλιστα. Γιατί έπαψαν ΤΩΡΑ να είναι απόρρητα; Κάποιος κακοπροαίρετος θα σκεφτόταν ότι διεξάγεται κάποιου είδους νταλαβέρι πίσω από κλειστές πόρτες. Η τελευταία αυτή σκέψη θα ήταν εντελώς άτοπη αν δεν άκουγε κανείς το κλείσιμο της συνέντευξης, που πραγματικά εκπλήσσει: Η Παπαδάκου είχε ζητήσει να λάβει τις δικογραφίες του Σπύρου-Άδωνι Γεωργιάδη και του Δημήτρη Αβραμόπουλου πριν αρχειοθετηθούν, πράγμα που δεν της επετράπη. Προς αποφυγή παρερμηνειών, ακολουθεί μοταμό ο μονόλογος που έκανε σχετικά με τις υποθέσεις των δύο πολιτικών, που είναι προφανές ότι δεν τον απευθύνει στους δύο δημοσιογράφους που έχει απέναντί της (από το 34:00 του βίντεο κι έπειτα):

«Ξέρω, από το ρεπορτάζ μου, ότι υπάρχουνε διαμάντια μέσα σε αυτές τις δικογραφίες. Λοιπόν, ας μας τις φέρουν, γιατί αν δεν μας τις φέρουνε, προσέξτε, θα αρχίσουμε να βγάζουμε αυτά που ξέρουμε ότι υπάρχουν και τότε θα εκτεθούν πάρα πολύ (η έμφαση δική μου). Θα αρχίσουμε να αποκαλύπτουμε τι υπάρχουν σε αυτές τις δικογραφίες. Ντάξει; Και οι εκπλήξεις θα διαδέχονται η μία την άλλη. Κάθε μέρα, το 'χω πει, θα τους βγάζουμε και από κάτι. Ντάξει;».

Δε θέλω να κάνω ούτε δίκη προθέσεων ούτε τίποτα. Το μόνο που θέλω είναι να εκθέσω τις απορίες ενός φτωχού μυαλού. Δεν έχω έρθει ποτέ στη θέση ενός κατηγορούμενου και δεν ξέρω ποια είναι η ενδεδειγμένη συμπεριφορά για να υπερασπιστεί κανείς τον εαυτό του. Επίσης, πολύ θα ήθελα να ζούμε σε ένα κόσμο αγγελικά πλασμένο, όπου το δίκαιο να λάμπει χωρίς να χρειαστεί να συρθεί στο βούρκο, αλλά αυτό δεν είναι παρά ένας ευσεβής πόθος. Η Παπαδάκου (αφήνει να εννοηθεί ότι) έχει κάποια στοιχεία τα οποία μπορούν να φέρουν σε δύσκολη θέση τους πολιτικούς που αναφέρει. Μάλιστα. Γιατί δεν τα δημοσιοποιεί τώρα, για να πάρουν τα πράγματα την πορεία τους; Τι την εμποδίζει; Είδαμε ότι ακόμα και η απορρητότητα ενός εγγράφου (πόσο μάλλον των δικογραφιών, των οποίων το απόρρητο κανείς δε σέβεται) δεν είναι εμπόδιο μπρος στο κοινό καλό. Γιατί προειδοποιεί με αυτόν τον τρόπο; Και αν της δώσουν τις δικογραφίες, τότε τι; Δε θα βγάλει τίποτα στη φόρα; Αν η πραγματική της έννοια είναι να ξανα-ανοίξουν οι υποθέσεις των Άδωνι-Αβραμό, γιατί δεν μας λέει τι ξέρει από τώρα, να ανοίξουν μια ώρα αρχύτερα βρε αδερφέ; Και κάπου εδώ το διαβολάκι που κάθεται στον αριστερό μου ώμο, μου ψιθυρίζει: «Μήπως όλο αυτό είναι μια προειδοποιητική βολή για να συνεννοηθεί τι να βγάλει και τι να μη βγάλει στη φόρα, γιατί η φωλιά της είναι σύσκατη;» Διαβολάκι είναι, όλο στο κακό πάει ο νους του... Όπως και να έχει το πράγμα, δεν νομίζω ότι θα πλήξουμε αυτό το καλοκαίρι. Ελπίζω, μόνο, να μην απομυθοποιήσουμε και τους τελευταίους δημοσιογράφους που έχουμε σε εκτίμηση...